Η Ζωντανή Ψυχή της Ρούμελης: Παράδοση και Έθιμα στο Καρπενήσι και την Ευρυτανία
Ο Λαϊκός Πολιτισμός του Καρπενησίου
-Η Παράδοση στο Καρπενήσι και την Ευρυτανία είναι πλούσια και ζωντανή, εμποτισμένη από την ορεινή ζωή, την πίστη και την ιστορική μνήμη του τόπου.
-Η περιοχή διατηρεί μοναδικά λαϊκά δρώμενα, κυρίως κατά την περίοδο των Αποκριών και των Φώτων
-Ο «Πανάρατος», κατά τη διάρκεια της Αποκριάς, αποτελεί ένα ξεχωριστό λαϊκό θεατρικό δρώμενο που αναβιώνει την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς. Πρόκειται για μια παραλλαγή της «Ερωφίλης» του Χορτάτζη, όπου ο βασιλιάς αποκεφαλίζει τον Πανάρατο (αγαπητικό της βασιλοπούλας), εκείνη αυτοκτονεί, και ακολουθεί η συμβολική «ανάσταση» όλων από τον Χάρο. Το έθιμο αυτό συνδέεται με τα αγερμικά έθιμα και τον κύκλο του θανάτου της φύσης τον χειμώνα και την αναγέννησή της την άνοιξη.
-Οι «Καλημεράδες» κατά την παραμονή των Φώτων, κυρίως στο Μεγάλο Χωριό, παρατηρούνται ενήλικες άντρες (πάνω από 20 άτομα) να γυρίζουν τα σοκάκια λέγοντας ξεχωριστά κάλαντα (αντιφωνική εκτέλεση) με συνοδεία νταουλιών. Οι στίχοι είναι προσαρμοσμένοι σε κάθε σπίτι (για φιλοξενούμενο, ανύπαντρη κοπέλα κ.λπ.), και τα χρήματα που συλλέγονται χρησιμοποιούνται για το κοινό γλέντι του χωριού.
-Η Ευρυτανία ανήκει στη Ρουμελιώτικη μουσική παράδοση. Τα δημοτικά τραγούδια της περιοχής είναι πλούσια και συχνά αναφέρονται στην ιστορία, τους κλέφτες και τους αρματολούς. Οι χοροί της Ευρυτανίας είναι κυρίως Τσάμικοι και Συρτοί, με έντονο ρυθμό, λεβεντιά και βαθιά ριζωμένη τεχνική, που εκφράζουν το ορεινό πνεύμα και τη ρουμελιώτικη ιδιοσυγκρασία.
-Η θρησκευτική παράδοση στο Καρπενήσι και την Ευρυτανία είναι βαθιά ριζωμένη, με επίκεντρο την Ιερά Μονή Προυσού, το σημαντικότερο προσκύνημα της περιοχής, που στεγάζει την ιερή Εικόνα της Παναγίας της Προυσιώτισσας και αποτελεί πηγή πνευματικής και πολιτιστικής αναφοράς.
-Η κορύφωση της θρησκευτικής λατρείας και του εθιμικού κύκλου παρατηρείται κατά το «Ρουμελιώτικο Πάσχα», όπου αρχικά τη Μεγάλη Παρασκευή εντυπωσιάζει η συνάντηση των Επιταφίων στην πλατεία και εν συνεχεία την Κυριακή του Πάσχα, κατά την οποία αναβιώνει η μοναδική πτυχή του «Λάκκου», έθιμο κατά το οποίο ψήνεται ο οβελίας σε λάκκους με κληματόβεργες, συνδέοντας κοσμική πτυχή της γιορτής με την ορεινή ζωή και το συλλογικό γλέντι.
-Επιπλέον, καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, ο τόπος τιμά τους τοπικούς Αγίους, όπως τον Άγιο Νικόλαο τον Καρπενησιώτη, με πανηγύρια (όπως του Προφήτη Ηλία και της Αγίας Παρασκευής), τα οποία λειτουργούν ως σημαντικά κοινωνικά δρώμενα που διατηρούν ζωντανή τη λαϊκή παράδοση με παραδοσιακό χορό και μουσική.
-Τα χωριά της Ευρυτανίας (όπως το Μεγάλο Χωριό, οι Κορυσχάδες, τα Φιδάκια) διατηρούν την παραδοσιακή πετρόχτιστη αρχιτεκτονική. Τα σπίτια είναι χτισμένα από ντόπια πέτρα και ξύλο, απόλυτα εναρμονισμένα με το φυσικό περιβάλλον. Ακόμη, η υφαντική τέχνη και τα κεντήματα, με τη χρήση φυσικών υλικών και έντονων χρωμάτων, παραδοσιακά γνώριζαν μία ανάπτυξη στην κοινωνική ζωή της περιοχής.