Η Διαχρονική Ιστορία της Εύβοιας και της Χαλκίδας: Από τους Άβαντες στα «Τρελά Νερά» του Ευρίπου
Χαλκίδα και Εύβοια: Ένα Σταυροδρόμι Πολιτισμών στον Πορθμό του Ευρίπου
-Η Εύβοια, το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, και η πρωτεύουσά της, η Χαλκίδα, είναι περιοχές με πλούσια ιστορία, μοναδικές φυσικές ομορφιές και ενδιαφέρουσα παράδοση.
-Η ιστορία της Εύβοιας και της Χαλκίδας είναι εξαιρετικά πλούσια και εκτείνεται σε χιλιάδες χρόνια. Η στρατηγική θέση του νησιού και ειδικά του πορθμού του Ευρίπου στη Χαλκίδα, την κατέστησαν κέντρο πολιτισμού, εμπορίου και συγκρούσεων.
-Κατά την εποχή του Χαλκού, η Εύβοια κατοικήθηκε από τους Άβαντες, οι οποίοι αναφέρονται από τον Όμηρο ως συμμετέχοντες στον Τρωικό Πόλεμο, με βασιλιά τον Ελεφήνορα. Οι Άβαντες φέρονται να είχαν ιδρύσει τις πρώτες πόλεις, μεταξύ των οποίων η Χαλκίδα και η Ερέτρια.
-Στους Γεωμετρικούς και Αρχαϊκούς χρόνους (περίπου 9ος – 7ος αι. π.Χ.), η Χαλκίδα και η Ερέτρια εξελίχθηκαν σε ισχυρές ναυτικές και εμπορικές δυνάμεις. Ήταν πρωτοπόροι στον Μεγάλο Ελληνικό Αποικισμό, ιδρύοντας τις πρώτες ελληνικές αποικίες στη Δύση, όπως οι Πιθηκούσσες (στη Νάπολη) και η Κύμη στην Κάτω Ιταλία. Θεωρείται ότι το Ευβοϊκό ή Χαλκιδαϊκό αλφάβητο που μετέδωσαν στην περιοχή αποτέλεσε τη βάση για το Λατινικό αλφάβητο.
-Η ανάπτυξη των δύο πόλεων-κρατών, Χαλκίδας και Ερέτριας, ανακόπηκε από τον Ληλάντιο Πόλεμο, μια μακρά σύγκρουση για τον έλεγχο της εύφορης πεδιάδας του Λήλαντος ποταμού.
-Με την άνοδο της δύναμης της Αθήνας, η Χαλκίδα ηττήθηκε (510 π.Χ.) και τέθηκε υπό την επικυριαρχία της, με εγκατάσταση Αθηναίων κληρούχων. Το 323 π.Χ., ο φιλόσοφος Αριστοτέλης ήρθε στη Χαλκίδα, όπου και πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Η πόλη εν τέλει καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 200 π.Χ., εγκαινιάζοντας τη Ρωμαιοκρατία στο νησί.
-Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, η Χαλκίδα οχυρώθηκε και αναφερόταν συχνά ως «Εύριπος». Αποτέλεσε την έδρα του διοικητή του Θέματος της Ελλάδος.
-Μετά την Δ' Σταυροφορία (1204), η Εύβοια περιήλθε στους Φράγκους και κατόπιν στους Ενετούς, οι οποίοι την ονόμασαν "Negroponte" (Νεγροπόντε). Η Χαλκίδα έγινε ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά και στρατιωτικά κέντρα της Ενετικής επικράτειας. Από αυτή την περίοδο σώζεται, μεταξύ άλλων, η Οικία του Βαΐλου (Ενετός διοικητής) και ο γοτθικός ναός της Αγίας Παρασκευής.
-Το 1470, μετά από μακρά πολιορκία, ο Οθωμανός Σουλτάνος Μωάμεθ ο Β' κατέλαβε τη Χαλκίδα (Νεγροπόντε). Η Εύβοια έγινε τμήμα του Οθωμανικού κράτους, με τη Χαλκίδα (Εγριμπόζ) να είναι η πρωτεύουσα του Πασαλικιού του Εγρίπου. Η πόλη απέκτησε έντονο ανατολίτικο χαρακτήρα, διατηρώντας μνημεία όπως το Τέμενος Εμίρ Ζαδέ και την Οθωμανική Κρήνη.
-Στην Εύβοια οργανώθηκε επανάσταση από οπλαρχηγούς όπως ο Αγγελής Γοβιός και ο Νικόλαος Κριεζώτης, αλλά η ισχυρή οθωμανική φρουρά της Χαλκίδας δυσκόλεψε την απελευθέρωση.
-Η Χαλκίδα παραδόθηκε στον ελληνικό στρατό στις 7 Απριλίου 1833 και εντάχθηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Το 1885, κατεδαφίστηκε μεγάλο μέρος των ενετικών τειχών της Χαλκίδας, προκειμένου η πόλη να επεκταθεί. Σήμερα, η Χαλκίδα είναι η πρωτεύουσα του νομού Εύβοιας και παραμένει σημείο αναφοράς λόγω της παλιρροϊκής κίνησης των υδάτων του Ευρίπου (τα «τρελά νερά»).