ΝΟΜΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

ΣΠΑΡΤΗ

Πληθυσμός (κατά την απογραφή 2021): 17.773

Πηγή φωτογραφίας: https://realsparta.gr/

Ιστορία

Η Σπάρτη: Από την Αρχαία Δόξα στη Σύγχρονη Πόλη

Η Εξέλιξη της Σπάρτης: Από την Πολεμική Δύναμη στον Μυστρά και το Σήμερα

-Η Σπάρτη, γνωστή και ως Λακεδαίμων, ήταν μία από τις πιο ισχυρές πόλεις-κράτη της αρχαίας Ελλάδας. Βρίσκεται στην περιοχή της Λακωνίας, στην κοιλάδα του ποταμού Ευρώτα. Η πόλη έγινε διάσημη για το στρατιωτικό της σύστημα και την αφοσίωση των πολιτών της στην πολεμική τέχνη. -Κατά την Αρχαϊκή και Κλασική Εποχή, η Σπάρτη ανέπτυξε ένα μοναδικό πολιτικό σύστημα, την ολιγαρχία, με δύο βασιλείς (δύο βασιλείς από διαφορετικές οικογένειες). Την πραγματική εξουσία ασκούσαν η Γερουσία (28 γέροντες και οι δύο βασιλείς) και οι πέντε Έφοροι. Η κοινωνία ήταν χωρισμένη σε τρεις κύριες τάξεις: 1)Σπαρτιάτες: Οι πολίτες με πλήρη δικαιώματα, οι οποίοι αφιέρωναν τη ζωή τους στην πολεμική τέχνη και τα πολιτικά. 2)Περίοικοι: Οι κάτοικοι των οικισμών γύρω από τη Σπάρτη, οι οποίοι ήταν ελεύθεροι αλλά δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα. Ασχολούνταν κυρίως με το εμπόριο και τη βιοτεχνία. 3)Είλωτες: Οι υποδουλωμένοι κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι ήταν η βασική παραγωγική δύναμη και καλλιεργούσαν τη γη. -Ο Λυκούργος, ένας θρυλικός νομοθέτης του 7ου αιώνα π.Χ., θεωρείται ο δημιουργός του αυστηρού πολιτικού και στρατιωτικού συστήματος της Σπάρτης, της αγωγής. Η αγωγή (σύστημα εκπαίδευσης) ήταν το κλειδί για τη δημιουργία επαγγελματικού στρατού. Η Σπάρτη έγινε συνώνυμο της πειθαρχίας και της στρατιωτικής αρετής. Αν και η ύπαρξή του βρίσκεται ανάμεσα στον μύθο και την ιστορία, οι μεταρρυθμίσεις που του αποδίδονται έθεσαν τα θεμέλια του σπαρτιατικού τρόπου ζωής. -Η Σπάρτη αναδείχθηκε σε κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη στην Πελοπόννησο τον 8ο και 7ο αιώνα π.Χ., μετά τους Μεσσηνιακούς Πολέμους, όπου υπέταξε τους Μεσσήνιους και απέκτησε εύφορη γη. -Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ., η Σπάρτη σχημάτισε την Πελοποννησιακή Συμμαχία, έναν συνασπισμό πόλεων-κρατών με στρατιωτικούς όρκους, ηγούμενη της Πελοποννήσου. -Η στρατιωτική της ισχύς επισφραγίστηκε κατά τους Περσικούς Πολέμους, με κορυφαία στιγμή τη μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ., όπου ο βασιλιάς Λεωνίδας και οι 300 Σπαρτιάτες θυσιάστηκαν για να καθυστερήσουν τον περσικό στρατό. -Η νίκη στον Πελοποννησιακό Πόλεμο (431-404 π.Χ.) έναντι της Αθήνας καθιέρωσε τη Σπάρτη ως την κυρίαρχη δύναμη στον ελλαδικό χώρο για μικρό χρονικό διάστημα. -Η ηγεμονία της Σπάρτης τερματίστηκε με την ήττα της από τους Θηβαίους στη μάχη των Λεύκτρων το 371 π.Χ., όπου ο θηβαϊκός στρατός υπό τον Επαμεινώνδα νίκησε για πρώτη φορά τους Σπαρτιάτες στη μάχη. Η ήττα αυτή οδήγησε στην απελευθέρωση της Μεσσηνίας και στη σταδιακή παρακμή της Σπάρτης. -Μετά την ήττα της από τους Ρωμαίους το 146 π.Χ., η Σπάρτη έγινε τμήμα της ρωμαϊκής επαρχίας της Αχαΐας. Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, η πόλη γνώρισε μία νέα περίοδο ακμής, κυρίως λόγω του τουρισμού. Πολλοί Ρωμαίοι επισκέπτες έρχονταν για να δουν τα αρχαία μνημεία και να παρακολουθήσουν τις «τελετουργίες» της σπαρτιατικής αγωγής, που αναβίωναν για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Χτίστηκαν εντυπωσιακά κτίρια, όπως το μεγάλο ρωμαϊκό θέατρο, λουτρά και άλλα δημόσια οικοδομήματα. -Η ιστορία της Σπάρτης κατά τη Βυζαντινή περίοδο συνδέεται άμεσα με την άνοδο του Μυστρά, της σπουδαιότερης βυζαντινής καστροπολιτείας. Ο Μυστράς ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα και συγκεκριμένα το 1249, όταν ο Φράγκος ηγεμόνας Γουλιέλμος Β' Βιλλεαρδουίνος έχτισε ένα ισχυρό κάστρο στον λόφο του Μυζηθρά (Μυστρά). Αποτέλεσε πνευματική και καλλιτεχνική εστία, όπου φιλοξενήθηκαν λόγιοι και καλλιτέχνες, όπως ο φιλόσοφος Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων. -Μετά την κατάληψή του από τους Βυζαντινούς το 1263, ο Μυστράς εξελίχθηκε σε σπουδαία καστροπολιτεία και έγινε η πρωτεύουσα του Δεσποτάτου του Μορέως. Αυτή ήταν η "χρυσή εποχή" του, κατά την οποία γνώρισε μεγάλη πνευματική και καλλιτεχνική άνθηση, προσελκύοντας διανοούμενους και καλλιτέχνες. Ο τελευταίος Βυζαντινός Αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, στέφθηκε εκεί το 1449. -Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, ο Μυστράς κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς το 1460. Η περιοχή πέρασε σε μια περίοδο μακράς παρακμής και η παλιά Σπάρτη παρέμεινε απλώς ένας μικρός οικισμός, ξεχασμένος από την ιστορία. -Η σύγχρονη πόλη της Σπάρτης ιδρύθηκε το 1834, μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα. Ο Μυστράς, που ήταν τότε η μεγαλύτερη πόλη, παρήκμασε και οι κάτοικοί του μετακινήθηκαν στη νέα πόλη, η οποία σχεδιάστηκε με βάση τα σχέδια του Βαυαρού αρχιτέκτονα Εδουάρδου Σάουμπερτ.

Παραδόσεις

Από τα Πανηγύρια στο Σπάρταθλον: Ο Πολιτισμός της Σύγχρονης Σπάρτης

Η Σύγχρονη Πολιτιστική Ταυτότητα της Λακωνίας

-Οι σύγχρονες παραδόσεις της Σπάρτης και της ευρύτερης περιοχής της Λακωνίας διαφέρουν από αυτές της αρχαιότητας, καθώς συνδέονται κυρίως με τη θρησκευτική παράδοση, τα τοπικά έθιμα και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις. -Τα πανηγύρια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της λακωνικής παράδοσης, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες. Κάθε χωριό της Λακωνίας τιμά τον πολιούχο του με πανηγύρι, όπου οι ντόπιοι και οι επισκέπτες γλεντούν με παραδοσιακή μουσική, χορό και τοπικά φαγητά. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η γιορτή του Δεκαπενταύγουστου (15 Αυγούστου), όπου τα χωριά γεμίζουν από ομογενείς και επισκέπτες. -Το Πάσχα γιορτάζεται με παραδοσιακά έθιμα, όπως το κάψιμο του Ιούδα σε ορισμένες περιοχές, αλλά και με τοπικές ιδιαιτερότητες, όπως το έθιμο της Κουλούρας στη Λιαντίνα, όπου την Δευτέρα του Πάσχα οι ντόπιοι γιορτάζουν με χορό και παραδοσιακά τραγούδια. -Οι τοπικοί χοροί και η μουσική εκφράζουν την πολιτιστική ταυτότητα της Λακωνίας. Στην περιοχή συναντώνται παραδοσιακοί Λακωνικοί χοροί όπως ο Τσακώνικος, που προέρχεται από την ομόνυμη περιοχή, και διάφοροι τοπικοί συρτοί και καλαματιανοί. -Πολλοί τοπικοί πολιτιστικοί σύλλογοι διατηρούν ζωντανή την παράδοση διοργανώνοντας μαθήματα παραδοσιακών χορών και μουσικής. -Από τις σύγχρονες εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στη Σπάρτη ξεχωρίζει το Σπάρταθλον. Το Σπάρταθλον είναι ένας από τους πιο διάσημους και απαιτητικούς αγώνες υπεραποστάσεων στον κόσμο, με βαθιά ιστορική σημασία. Ο αγώνας αναβιώνει τα βήματα του αρχαίου Αθηναίου δρομέα Φειδιππίδη, ο οποίος το 490 π.Χ. έτρεξε από την Αθήνα στη Σπάρτη για να ζητήσει βοήθεια πριν από τη Μάχη του Μαραθώνα. Η διαδρομή είναι 246 χιλιόμετρα, ξεκινώντας από την Ακρόπολη στην Αθήνα και καταλήγοντας στο άγαλμα του Λεωνίδα στην Σπάρτη. -Τα τοπικά φεστιβάλ με μουσική, θεατρικές παραστάσεις έχουν τη δική τους θέση στην παράδοση της ευρύτερης περιοχής της Σπάρτης. Το Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο είναι ένας σημαντικός πολιτιστικός χώρος στη Λακωνία, κοντά στη Σπάρτη. Φιλοξενεί το ετήσιο Πολιτιστικό Φεστιβάλ του Σαϊνοπούλειου Ιδρύματος, το οποίο περιλαμβάνει μια ευρεία γκάμα εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια ολόκληρης της καλοκαιρινής περιόδου. -Τα «Παλαιολόγεια» αποτελούν μία από τις σημαντικότερες επετειακές εκδηλώσεις της Λακωνίας, με σκοπό την απόδοση τιμής στον τελευταίο Βυζαντινό Αυτοκράτορα, Κωνσταντίνο ΙΑ' Παλαιολόγο, και τη μνήμη της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης το 1453. Τα «Παλαιολόγεια» συνδέονται άμεσα με τον Μυστρά, καθώς ο Κωνσταντίνος ΙΑ' υπήρξε Δεσπότης του Μορέως πριν στεφθεί Αυτοκράτορας. Η στέψη του πραγματοποιήθηκε, μάλιστα, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου στον Μυστρά το 1449. -Τα «Παλαιολόγεια» διοργανώνονται κάθε χρόνο τον Μάιο (συνήθως γύρω στην επέτειο της 29ης Μαΐου) από τον Δήμο Σπάρτης και την Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης. Το πρόγραμμα είναι πλούσιο και περιλαμβάνει από Θρησκευτικές Τελετές και Κατάθεση Στεφάνων μέχρι Ομιλίες και Επιστημονικές και Πολιτιστικές Εκδηλώσεις.

Τοπικά προϊόντα

Η Γαστρονομική Παράδοση της Σπάρτης: Ελαιόλαδο, Ελιές και Τοπικές Γεύσεις

Γεύσεις της Λακωνίας: Παραδοσιακά Προϊόντα και Γαστρονομία

-Η Σπάρτη και η Λακωνία φημίζονται για τα εκλεκτά παραδοσιακά τους προϊόντα, που συνδέονται άμεσα με την τοπική γαστρονομία και τον πολιτισμό. -Στην καρδιά της παραγωγής βρίσκεται το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και οι ελιές Καλαμών, κάτι που φανερώνεται από το γεγονός πως η περιοχή αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές ελαιοπαραγωγικές περιοχές της Ελλάδας. -Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο της περιοχής, κυρίως από τις ποικιλίες Κορωνέικη, Αθηνολιά και Μανάκι, είναι γνωστό για το φρουτώδες του άρωμα, την πικάντικη γεύση του και τα υψηλά του επίπεδα σε φαινόλες. Πολλά λακωνικά ελαιόλαδα έχουν λάβει διεθνείς διακρίσεις και φέρουν την ένδειξη Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ). -Παρά το όνομά τους, οι περίφημες ελιές Καλαμών καλλιεργούνται ευρέως και στη Λακωνία. Είναι αναγνωρίσιμες από το χαρακτηριστικό μελιτζανί τους χρώμα και την πλούσια, φρουτώδη γεύση τους, και συλλέγονται συνήθως όταν έχουν ωριμάσει πλήρως. -Το μέλι της περιοχής, ιδιαίτερα αρωματικό, συνοδεύει τα γλυκά όπως οι παραδοσιακές δίπλες, προσφέροντας μια αυθεντική γεύση Λακωνίας. -Η ποικιλία των μελιών της περιοχής είναι μεγάλη, ανάλογα με την ανθοφορία. Ξεχωρίζουν το μέλι πορτοκαλιάς, με το έντονο άρωμά του, και το μέλι ανθών, που είναι πιο ανοιχτόχρωμο και γλυκό. Επίσης, παράγεται θυμαρίσιο μέλι, με πλούσια γεύση, και μέλι ελάτης από τα ορεινά τμήματα του Ταΰγετου. -Η εύφορη κοιλάδα του Ευρώτα είναι ιδανική για την καλλιέργεια πορτοκαλιών και λεμονιών. Τα πορτοκάλια της Λακωνίας είναι φημισμένα για την ποιότητά τους, γνωστά και ως «πορτοκάλια Σπάρτης», και χρησιμοποιούνται για την παραγωγή φρέσκου χυμού και γλυκών του κουταλιού. -Ένα παραδοσιακό όσπριο που καλλιεργείται στην περιοχή, κυρίως σε ορεινά και ημιορεινά εδάφη, είναι το λούπινο. Τα λούπινα είναι ένα πολύ θρεπτικό όσπριο, πλούσιο σε πρωτεΐνες, φυτικές ίνες και μέταλλα. Παραδοσιακά, τα λούπινα καταναλώνονται ως μεζές με ούζο, τσίπουρο ή κρασί, ειδικά σε αγροτικές περιοχές. Αποτελούν ένα απλό, αλλά ιδιαίτερο, τοπικό έδεσμα. Αποτελεί μέρος της γαστρονομικής της παράδοσης τη Λακωνίας. -Στον Ταΰγετο και την ευρύτερη περιοχή συναντά κανείς πλήθος αρωματικών και φαρμακευτικών βοτάνων, όπως το τσάι βουνού, το θυμάρι, και η ρίγανη.

Τουρισμός

Ταξίδι στη Γη των Ηρώων: Αξιοθέατα και Προορισμοί γύρω από τη Σπάρτη

Σπάρτη και Λακωνία: Μια Περιήγηση στα Αξιοθέατα και τη Φύση

-Βόρεια της σύγχρονης πόλης της Σπάρτης βρίσκεται ο ευρύτερος Αρχαιολογικός Χώρος της αρχαίας πόλης, γνωστός ως Αρχαία Ακρόπολη της Σπάρτης καθώς τα ερείπια της βρίσκονται στο σημείο. Παρόλο που δεν υπάρχουν επιβλητικά κτίσματα, περιλαμβάνει διάφορα μνημεία και ερείπια που διατηρούν την αίγλη τους, η οποία και παραμένει ανεξίτηλη στη διάρκεια των αιώνων, προσφέροντας στον χώρο μια μοναδική αίσθηση του ιστορικού μεγαλείου της περιοχής. -Η αποκάλυψη των μνημείων του αρχαιολογικού χώρου της ακρόπολης έγινε με τις ανασκαφές της Αγγλικής Αρχαιολογικής Σχολής (1910 και εξής), οι οποίες ξανάρχισαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990. -Το πιο σημαντικό από τα ευρήματα αυτών των ανασκαφών είναι το Αρχαίο Ρωμαϊκό Θέατρο. Η κατασκευή του θεάτρου ξεκίνησε κατά την ελληνιστική περίοδο, πιθανόν γύρω στον 3ο αιώνα π.Χ. Ωστόσο, η σημερινή του μορφή οφείλεται κυρίως στις μεγάλες ανακατασκευές που έγιναν κατά τη ρωμαϊκή εποχή. Οι Ρωμαίοι έκαναν σημαντικές επεκτάσεις και προσθήκες, όπως το προσκήνιο, δίνοντας στο θέατρο την τελική του μορφή. -Από τα μεγαλύτερα στην αρχαία Ελλάδα, με χωρητικότητα 16.000 θεατών, φιλοξενούσε θεατρικές παραστάσεις, μουσικούς αγώνες αλλά και για άλλες εκδηλώσεις, όπως μονομαχίες, καθώς η σκηνή του μπορούσε να μετακινηθεί. Το μέγεθος του το καθιστά να συγκρίνεται σε μεγαλείο την Επίδαυρο και της Μεσσήνης. -Το θέατρο ήταν πραγματικά τεράστιο, κατασκευασμένο από λευκό μάρμαρο, συνδυάζοντας ελληνικά και ρωμαϊκά στοιχεία, και η αρχιτεκτονική του αντικατοπτρίζει τη σπουδαιότητα της Σπάρτης εκείνη την εποχή. Είχε την τυπική διάταξη με το κοίλο (τις κερκίδες, με άνοιγμα 140 μέτρα, που υποστηριζόταν από δύο αναλημματικούς τοίχους), την ορχήστρα (τον κυκλικό χώρο στο κέντρο, διαμέτρου 25 μ., στρωμένη με κόκκινες – λευκές μαρμάρινες πλάκες) και τη σκηνή. -Στο υψηλότερο σημείο της Ακρόπολης της Σπάρτης, ακριβώς πάνω από το αρχαίο θέατρο βρισκόταν το Ιερό της Αθηνάς Χαλκιοίκου, ένα από τα σημαντικότερα, μακροβιότερα και πιο ιερά μέρη της αρχαίας Σπάρτης. Η στρατηγική του θέση το καθιστούσε ένα κεντρικό σημείο λατρείας και πολιτικής σημασίας. -Η Αθηνά Χαλκίοικος (δηλαδή, "Αθηνά του Χάλκινου Οίκου") ήταν η πολιούχος θεά της Σπάρτης. Το προσωνύμιό της πιστεύεται ότι προήλθε είτε από το γεγονός ότι ο ναός της ήταν επενδυμένος με χάλκινες πλάκες, είτε από την ανθεκτικότητα του κτιρίου. -Το Ιερό λειτούργησε για πολλούς αιώνες, από τον 8ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 2ο αι. μ.Χ. Ήταν τόπος θυσίας και τελετουργικών πομπών, ενώ θεωρούνταν και άβατο, δηλαδή προστάτευε όσους ζητούσαν εκεί άσυλο. -Το Ιερό της Αθηνάς Χαλκιοίκου είναι συνδεδεμένο με ιστορικές αναφορές αναφέρεται σε πολλά αρχαία κείμενα. Για παράδειγμα, εκεί κατέφυγε ο νικητής της μάχης των Πλαταιών, ο Σπαρτιάτης στρατηγός Παυσανίας, όταν διώχθηκε ως προδότης. Οι Σπαρτιάτες, σεβόμενοι το άσυλο, τον άφησαν να πεθάνει μέσα στο ναό κλείνοντας τις πόρτες και αφαιρώντας τη στέγη. -Στον δρόμο προς τον Αρχαιολογικό Χώρο, ακριβώς έξω από το Δημοτικό Στάδιο της Σπάρτης, βρίσκεται το Άγαλμα του Λεωνίδα και αποτελεί το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο της πόλης. Το άγαλμα απεικονίζει τον θρυλικό βασιλιά Λεωνίδα με την πολεμική του εξάρτηση. Είναι έργο του γλύπτη Βάγιελ Γεωργίου και δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1960. Στη βάση του είναι χαραγμένη η φράση "Μολών Λαβέ", η περίφημη απάντηση του Λεωνίδα στους Πέρσες. Το άγαλμα λειτουργεί ως σύμβολο του σπαρτιατικού πνεύματος και της ανδρείας. -Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Σπάρτης είναι ένα από τα παλαιότερα στην Ελλάδα και στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο του 19ου αιώνα. Η συλλογή του είναι πολύτιμη, καθώς παρουσιάζει την ιστορία της αρχαίας πόλης από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι την ύστερη ρωμαϊκή περίοδο. -Το μουσείο είναι γνωστό για τη συλλογή ρωμαϊκών ψηφιδωτών, τα γλυπτά που βρέθηκαν στα ερείπια του Ιερού της Ορθίας Αρτέμιδος, και κυρίως για τις λακωνικές ταφικές στήλες που απεικονίζουν σκηνές από τη ζωή των Σπαρτιατών. -Εκεί επίσης εκτίθεται το διάσημο άγαλμα Σπαρτιάτη οπλίτη του 5ου αι. π.Χ., το οποίο βρέθηκε κοντά στο Ιερό της Αθηνάς Χαλκιοίκου και έχει συσχετιστεί με τον βασιλιά Λεωνίδα. Είναι μαρμάρινο άγαλμα με χαρακτηριστικό πολεμικό ένδυμα και έχει θεωρηθεί εμβληματική απεικόνιση Σπαρτιάτη πολεμιστή. -Το Μουσείο της Ελιάς και του Ελληνικού Λαδιού βρίσκεται στην καρδιά της Λακωνίας, μιας περιοχής με μακραίωνη παράδοση στην ελαιοκαλλιέργεια. Σε μία περιοχή που φημίζεται για την παραγωγή ελαιολάδου, το μουσείο αυτό είναι αφιερωμένο στην ιστορία του καρπού και του προϊόντος. Είναι ένα από τα ελάχιστα μουσεία στον κόσμο που εστιάζουν αποκλειστικά στην ιστορία της ελιάς. -Η έκθεση του μουσείου είναι χωρισμένη σε δύο ορόφους: α) Τον Άνω Όροφο, όπου παρουσιάζεται η ιστορία της ελιάς στην Ελλάδα. Εκτίθενται απολιθωμένα φύλλα ελιάς 50.000-60.000 ετών από τη Σαντορίνη, αντίγραφα πινακίδων της Γραμμικής Β με τις πρώτες γραπτές αναφορές στην ελιά, καθώς και εκθέματα που δείχνουν τον ρόλο του λαδιού στη διατροφή, τον φωτισμό, τη φροντίδα του σώματος και τη θρησκεία· και β) τον Κάτω Όροφο, που είναι αφιερωμένος στην τεχνολογία παραγωγής του ελαιόλαδου. Εκτίθενται ακριβή αντίγραφα από προϊστορικά, ελληνιστικά και βυζαντινά ελαιοτριβεία, ένα εντυπωσιακό ξύλινο πιεστήριο, καθώς και μακέτες που αναπαριστούν τη λειτουργία των μηχανοκίνητων ελαιοτριβείων. -Η ευρύτερη περιοχή της Σπάρτης προσφέρει πολλές δυνατότητες για όλα τα γούστα, από ιστορικές περιηγήσεις μέχρι δραστηριότητες στη φύση. -Ο Μυστράς, η "νεκρή πολιτεία" της Πελοποννήσου, είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Η βυζαντινή καστροπολιτεία, κτισμένη στις πλαγιές του Ταΰγετου, λίγα χιλιόμετρα από τη σύγχρονη Σπάρτη, υπήρξε το τελευταίο μεγάλο κέντρο του Βυζαντίου πριν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. -Στα αξιοθέατα περιλαμβάνονται το Παλάτι του Δεσπότη, ένα εντυπωσιακό συγκρότημα κτιρίων, το μοναδικό σωζόμενο βυζαντινό παλάτι· ένα πλήθος εκκλησιών και μοναστηριών με εξαιρετικές βυζαντινές τοιχογραφίες, όπως η Μητρόπολη (Άγιος Δημήτριος), όπου στέφθηκε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, η Μονή Παντάνασσας, το μοναδικό κατοικημένο μοναστήρι του χώρου, η Οδηγήτρια και η Αγία Σοφία. -Σε μια μικρή λοφοσειρά, περίπου 5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σπάρτης βρίσκεται το Μενελάειον είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Λακωνίας και αποτελεί ένα από τα ελάχιστα σπαρτιατικά μνημεία που συνδέονται άμεσα με ομηρικούς ήρωες. -Το Μενελάειον ήταν ένα ηρώο, δηλαδή ένας χώρος λατρείας αφιερωμένος στον βασιλιά της Σπάρτης, Μενέλαο, και τη σύζυγό του, Ωραία Ελένη, τους πρωταγωνιστές του Τρωικού Πολέμου. Η λατρεία τους ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στη Σπάρτη από τον 8ο αιώνα π.Χ. -Οι ανασκαφές έδειξαν ότι το ιερό ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. ως ένα απλό τέμενος, αλλά αργότερα επεκτάθηκε και οχυρώθηκε. Γύρω στο 420 π.Χ., χτίστηκε ένα νέο, μεγαλύτερο κτίριο με βωμό για τις θυσίες. -Οι ανασκαφές στον χώρο έχουν φέρει στο φως πολλά ευρήματα, τα οποία μαρτυρούν την αδιάλειπτη χρήση του ιερού για πολλούς αιώνες. Βρέθηκαν πολλές επιγραφές που επιβεβαιώνουν ότι ο χώρος ήταν αφιερωμένος στον Μενέλαο και την Ελένη. -Σήμερα, από το Μενελάειον σώζονται μόνο τα θεμέλια και κάποια αρχιτεκτονικά στοιχεία, ωστόσο διακρίνονται το περίγραμμα του ιερού και την περιοχή του βωμού. -Ο Ταΰγετος, γνωστός και ως "βουνό των Πέντε Δακτύλων", είναι η ψηλότερη οροσειρά της Πελοποννήσου και αποτελεί ένα φυσικό σύνορο μεταξύ Λακωνίας και Μεσσηνίας. Ιδανικό για πεζοπορία και φυσιολατρικές δραστηριότητες. -Η κορυφή του, ο Προφήτης Ηλίας (2.407 μ.), δεσπόζει πάνω από την κοιλάδα του Ευρώτα. Η οροσειρά διαθέτει μοναδικά τοπία, με βαθιά φαράγγια, πυκνά δάση με έλατα, μαυρόπευκα και καστανιές, καθώς και κρυστάλλινα νερά από πηγές. -Στις πλαγιές του βρίσκονται γραφικά χωριά με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, όπως η Αναβρυτή, το Καστόρι και το Γεωργίτσι, τα οποία αποτελούν ιδανικά ορμητήρια για εξορμήσεις. -Η Μάνη είναι μια περιοχή με άγρια, επιβλητική ομορφιά και μια ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα. Η λακωνική Μάνη είναι γεμάτη από ιστορικά χωριά, σπήλαια, φάραγγια και εντυπωσιακές παραλίες. Η περιοχή διατηρεί έναν αυθεντικό χαρακτήρα και μια αίσθηση ότι ο χρόνος έχει σταματήσει. -Αξιοθέατα όπως τα Σπήλαια Διρού, από τα πιο σημαντικά σπήλαια στον κόσμο, η Αρεόπολη, ιστορική πρωτεύουσα της Μάνης, το Λιμένι, ένα γραφικό παραθαλάσσιο χωριό και η Βάθεια, από τα πιο φωτογραφημένα χωριά της Ελλάδας.