ΝΟΜΟΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΜΕΣΣΗΝΗ

Πληθυσμός (κατά την απογραφή 2021): 5.958

Πηγή φωτογραφίας: https://messinia.mobi/

Ιστορία

Η Ιστορία της Μεσσήνης: Από την Ίδρυση του 369 π.Χ. έως τη Σύγχρονη Ανασκαφική Ανάδειξη

Μεσσήνη: Μια Πόλη-Σύμβολο

-Η ιστορία της Μεσσήνης, και κυρίως της Αρχαίας Μεσσήνης, είναι εξαιρετικά πλούσια και καλά τεκμηριωμένη. Η ίδρυση της πόλης συνδέεται άμεσα με το τέλος της μακραίωνης σπαρτιατικής ηγεμονίας στην Πελοπόννησο. -Η ίδρυση της Αρχαίας Μεσσήνης το 369 π.Χ. αποτελεί ένα κομβικό σημείο στην ελληνική ιστορία, καθώς σήμανε το οριστικό τέλος της τετράχρονης σπαρτιατικής κυριαρχίας επί της Μεσσηνίας. -Μετά τη συντριπτική νίκη των Θηβαίων στη μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.), ο στρατηγός Επαμεινώνδας προχώρησε στην απελευθέρωση των Μεσσηνίων ειλώτων και στην ίδρυση της πόλης στους πρόποδες του όρους Ιθώμης, τοποθεσία με ισχυρό συμβολισμό εθνικής αντίστασης. -Η Μεσσήνη χτίστηκε ως η νέα πρωτεύουσα του ανεξάρτητου μεσσηνιακού κράτους και σχεδιάστηκε με βάση το ιπποδάμειο πολεοδομικό σύστημα, περιβαλλόμενη από τα πιο ισχυρά και καλοδιατηρημένα οχυρωματικά τείχη του αρχαίου κόσμου, μήκους σχεδόν 9,5 χιλιομέτρων. Η πόλη αυτή ιδρύθηκε, μαζί με τη Μεγαλόπολη, ως μία στρατηγική οχύρωση και πολιτική δύναμη, ανατρέποντας πλήρως τις ισορροπίες στην Πελοπόννησο. -Παρά την απώλεια της πλήρους πολιτικής αυτονομίας με την κατάκτηση της Ελλάδας από τη Ρώμη το 146 π.Χ., η Μεσσήνη διατήρησε τον χαρακτήρα της ως ακμάζον αστικό και πολιτιστικό κέντρο κατά τη διάρκεια των Ρωμαϊκών Χρόνων. -Η πόλη απολάμβανε τοπική αυτονομία και γνώρισε μία περίοδο ειρήνης (Pax Romana) και οικοδομικής ακμής, με πολλές δωρεές από εύπορους πολίτες και Ρωμαίους αξιωματούχους. -Κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ., ο περιηγητής Παυσανίας επισκέφθηκε την πόλη και την περιέγραψε αναλυτικά, μαρτυρώντας τον πλούτο των δημοσίων κτιρίων της –με κέντρο το επιβλητικό Ασκληπιείο– και την ισχυρή πολιτική της οργάνωση. -Η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από την ανέγερση ηρώων και μνημείων που αντανακλούσαν τη ρωμαϊκή επιρροή, καθώς και τη διατήρηση του ελληνικού τρόπου ζωής, με το Στάδιο και το Γυμνάσιο να παραμένουν ενεργά κέντρα της κοινωνικής ζωής. Η σταδιακή παρακμή της πόλης ξεκίνησε αργότερα, κυρίως λόγω του μεγάλου σεισμού του 365 μ.Χ. και των επιδρομών των Γότθων του Αλάριχου το 395 μ.Χ. -Η περίοδος μετά την ύστερη αρχαιότητα χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή εγκατάλειψη της μεγαλοπρεπούς αρχαίας πόλης, η οποία υπέστη σοβαρά πλήγματα από τον μεγάλο σεισμό του 365 μ.Χ. και, κυρίως, από την καταστροφική επιδρομή των Γότθων του Αλάριχου το 395 μ.Χ. Οι λιγοστοί εναπομείναντες κάτοικοι μετακινήθηκαν σε ασφαλέστερους οικισμούς. -Ωστόσο, η περιοχή της Μεσσήνης δεν έπαψε να έχει σημασία. Ήδη από τον 5ο αιώνα μ.Χ., η Μεσσήνη αναφέρεται εκ νέου ως σημαντικός οικισμός και έδρα επισκόπου της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κάτι που υποδηλώνει την αναγέννησή της και την ενσωμάτωσή της στον βυζαντινό διοικητικό χάρτη. -Η νέα αυτή φάση, ωστόσο, διακόπηκε από τις μεταναστεύσεις των λαών και τις σλαβικές επιδρομές που έπληξαν την Πελοπόννησο από τα τέλη του 6ου αιώνα, οδηγώντας σε περαιτέρω ανακατατάξεις και συρρίκνωση του πληθυσμού. -Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, μετά την κατάληψη της Πελοποννήσου από τους Φράγκους (1204 μ.Χ.), η ιστορική εστία της αρχαίας Μεσσήνης επισκιάστηκε από την ανάπτυξη νέων οχυρωμένων κέντρων στην ευρύτερη περιοχή, όπως η Μεθώνη, η Κορώνη και η Ανδρούσα. Οι νέες αυτές πόλεις, με τα ισχυρά τους κάστρα, αποτέλεσαν στρατηγικά σημεία για τους κατακτητές (Φράγκους, Βενετούς, Οθωμανούς). -Η περιοχή της Μεσσηνίας γνώρισε διαδοχικές κατακτήσεις και ανταλλαγές κυριαρχίας, με τους Βενετούς να ελέγχουν τις παράκτιες ζώνες και τους Οθωμανούς την ενδοχώρα. -Η σύγχρονη πόλη της Μεσσήνης (παλαιότερα Νησί) άρχισε να αναπτύσσεται γύρω από τον βυζαντινό ναό, ενώ η περιοχή συμμετείχε ενεργά στους αγώνες, με αποκορύφωμα τον κεντρικό ρόλο που διαδραμάτισε η Μεσσηνία στην Επανάσταση του 1821 κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. -Η ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας, λόγω της γεωγραφικής της θέσης και της παρουσίας ισχυρών οικογενειών, διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. -Οι Μεσσήνιοι συμμετείχαν ενεργά στις προπαρασκευαστικές κινήσεις της Φιλικής Εταιρείας. Το κορυφαίο γεγονός που συνδέεται με τη Μεσσηνία είναι η κήρυξη της Επανάστασης στην Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου 1821, όπου ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ύψωσαν τη σημαία του αγώνα. -Η μάχη του Ναβαρίνου το 1827, στη γειτονική Πύλο, αποτέλεσε την κρισιμότερη ναυτική σύγκρουση, με τις συμμαχικές δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) να καταστρέφουν τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο, επισφραγίζοντας ουσιαστικά την απελευθέρωση της Πελοποννήσου. -Η σύγχρονη πόλη της Μεσσήνης, γνωστή κατά την περίοδο της Οθωμανικής κατοχής ως Νησί (λόγω του ποταμού Πάμισου που την περιέβαλλε), αναπτύχθηκε στη θέση ενός μικρού βυζαντινού οικισμού. -Μετά την απελευθέρωση, και με την ίδρυση του ελληνικού κράτους, το 1830 η πόλη μετονομάστηκε σε Μεσσήνη, τιμώντας την αρχαία μητρόπολη. Η Μεσσήνη αναγνωρίστηκε ως πρωτεύουσα επαρχίας και γνώρισε οικονομική ανάπτυξη χάρη στην εύφορη πεδιάδα και στην αγροτική παραγωγή, ειδικά την καλλιέργεια της ελιάς και της σταφίδας. -Σήμερα, η σύγχρονη Μεσσήνη είναι μία ζωντανή κωμόπολη που αποτελεί το διοικητικό και οικονομικό κέντρο της ομώνυμης περιοχής, συνδυάζοντας την αγροτική παράδοση με τη σύγχρονη ζωή. -Η αρχαιολογική ιστορία της Μεσσήνης γνώρισε μία μεγάλη αναγέννηση στα Νεότερα Χρόνια. Ενώ οι πρώτες έρευνες είχαν ξεκινήσει από ξένους περιηγητές (όπως η γαλλική επιστημονική αποστολή του Morée το 1829) και αργότερα από τον Γεώργιο Οικονόμου, η συστηματική και μεγάλης κλίμακας ανασκαφική και αναστηλωτική εργασία ξεκίνησε εντατικά από το 1986. -Υπό την καθοδήγηση του αρχαιολόγου Πέτρου Θέμελη, το έργο αποκάλυψε πλήρως τον αστικό ιστό της Αρχαίας Μεσσήνης, φέρνοντας στο φως μνημεία όπως το Στάδιο, το Ασκληπιείο και την Αρκαδική Πύλη, τα οποία διατηρούνται σε εξαιρετική κατάσταση. -Αυτό το τεράστιο έργο όχι μόνο ανέδειξε την πόλη ως μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς (υπό ένταξη στην UNESCO), αλλά κατέστησε τον αρχαιολογικό χώρο έναν από τους σημαντικότερους και πιο εντυπωσιακούς πόλους έλξης στην Ελλάδα.

Παραδόσεις

Μεσσήνη και Μεσσηνία: Παράδοση και Αρχιτεκτονική – Ένας Συνδυασμός Λατρείας, Χορού και Πέτρας

Ο Πυρήνας της Παράδοσης – Πανηγύρια, Βυζαντινά Έθιμα και Λαϊκή Αρχιτεκτονική

-Ο τομέας της Παράδοσης στη Μεσσηνία είναι στενά συνδεδεμένος με τον αγροτικό της χαρακτήρα, την πλούσια γαστρονομία και τις τοπικές εκδηλώσεις. -Τα παραδοσιακά πανηγύρια αποτελούν τον κοινωνικό και πολιτισμικό πυρήνα της ζωής στην ύπαιθρο της Μεσσηνίας, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Πρόκειται για λαϊκές γιορτές που συνήθως πραγματοποιούνται προς τιμήν του τοπικού Αγίου ή της Παναγίας, με βασικό χαρακτηριστικό τη συλλογική συμμετοχή και τον αυθόρμητο χορό. -Η μουσική παράδοση βασίζεται σε παραδοσιακά όργανα όπως το κλαρίνο και το βιολί, με τους χορευτές να κινούνται στους ρυθμούς του Καλαματιανού και του Τσάμικου. -Πέρα από τον θρησκευτικό και ψυχαγωγικό τους χαρακτήρα, πολλά πανηγύρια διατηρούν και έναν εμπορικό χαρακτήρα, καθώς διοργανώνονται υπαίθριες αγορές όπου πωλούνται τοπικά προϊόντα και είδη λαϊκής τέχνης, όπως συμβαίνει χαρακτηριστικά στο πανηγύρι της Μεσσήνης τον Σεπτέμβριο. -Οι θρησκευτικές παραδόσεις στη Μεσσηνία είναι βαθιά ριζωμένες και εκδηλώνονται με ιδιαίτερη λαμπρότητα, ιδίως κατά την περίοδο του Πάσχα. Το Πάσχα τηρούνται με ευλάβεια όλα τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας, με αποκορύφωμα τους επιτάφιους και την Ανάσταση, συχνά με τη συμμετοχή τοπικών χορωδιών. -Ιδιαίτερα σημαντική είναι η γιορτή του Δεκαπενταύγουστου (Κοίμηση της Θεοτόκου), όπου πραγματοποιούνται μεγάλα προσκυνήματα και πανηγύρια σε μοναστήρια και εκκλησίες. -Ένα ξεχωριστό θρησκευτικό έθιμο είναι αυτό του πανηγυριού της Μεσσήνης, το οποίο συνδέεται με τη θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Βουλκανιώτισσας από την Ιερά Μονή Βουλκάνου. Η εικόνα λιτανεύεται και μεταφέρεται στην πόλη στις 20 Σεπτεμβρίου, παραμένοντας για εννέα ημέρες, προσελκύοντας πλήθος πιστών. -Τα Λαογραφικά Μουσεία στη Μεσσηνία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής. -Στεγάζονται συχνά σε παραδοσιακά κτίρια και έχουν ως στόχο να αναδείξουν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής των κατοίκων, από την αγροτική κοινωνία έως την αστική ζωή των προηγούμενων αιώνων. -Τα εκθέματα περιλαμβάνουν ποικίλα αντικείμενα: αγροτικά εργαλεία, παραδοσιακές φορεσιές (ειδικά από την περιοχή της Μάνης), σκεύη οικιακής χρήσης, υφαντά και κεντήματα. -Μέσα από αυτά τα μουσεία, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να κατανοήσει την εξέλιξη των ηθών και των επαγγελμάτων στην περιοχή, καθώς και την επιρροή της ιστορίας και του φυσικού περιβάλλοντος στην καθημερινότητα των Μεσσηνίων. -Η παραδοσιακή αγροτική αρχιτεκτονική της Μεσσηνίας, ιδιαίτερα στην εύφορη πεδιάδα, χαρακτηρίζεται από την απλότητα, τη λειτουργικότητα και τη χρήση τοπικών υλικών. -Τα σπίτια είναι συνήθως χαμηλά, μονώροφα ή διώροφα, χτισμένα με ακατέργαστη ή ημιλαξευμένη πέτρα και συνδετικό υλικό (λάσπη) ή, σε νεότερα χρόνια, με πλίνθους. Η στέγη ήταν παραδοσιακά κεραμοσκεπής ή δωμάτινη (ταράτσα), κατάλληλη για το ήπιο κλίμα. -Η αρχιτεκτονική έμφαση δίνεται στην αυλή, η οποία αποτελεί τον πυρήνα της αγροτικής ζωής, φιλοξενώντας τον φούρνο, το πηγάδι και αποθηκευτικούς χώρους. Αυτή η λιτή δόμηση αντικατοπτρίζει την οικονομία της περιοχής, καθώς στόχευε στην πρακτικότητα και την αντοχή στη ζέστη, εξυπηρετώντας παράλληλα τις ανάγκες των αγροτικών εργασιών. -Η αρχιτεκτονική της Μεσσηνιακής Μάνης συνιστά ένα μοναδικό και εντυπωσιακό κεφάλαιο στην ελληνική παραδοσιακή δόμηση. Τα χαρακτηριστικά πυργόσπιτα χτίστηκαν από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα και αποτελούν σύμβολο της φυλετικής οργάνωσης και της πολεμικής ιστορίας της περιοχής. -Είναι ψηλά, λιθόκτιστα κτίσματα, φτιαγμένα από πελεκητή πέτρα της περιοχής, με ελάχιστα ανοίγματα και στέρεη κατασκευή, λειτουργώντας ως κατοικίες και οχυρά. -Η αρχιτεκτονική τους ήταν αμυντικού χαρακτήρα, σχεδιασμένη να αντέχει σε πολιορκίες και τις τοπικές ενδοοικογενειακές διαμάχες, με τα σπίτια συχνά να σχηματίζουν μικρά οχυρωμένα συγκροτήματα. Σήμερα, τα πέτρινα πυργόσπιτα, όπως αυτά στην Καρδαμύλη, αποτελούν τον κύριο πόλο έλξης της περιοχής. -Στα παλιά αστικά κέντρα, όπως η σύγχρονη Μεσσήνη (το «Νησί») και η Καλαμάτα, η αρχιτεκτονική κληρονομιά αντανακλά την αστικοποίηση και την οικονομική ανάπτυξη που ακολούθησε την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς. -Μετά το 1830, αναπτύχθηκε μια τάση προς τον νεοκλασικισμό, επηρεασμένη από τα ευρωπαϊκά πρότυπα και το αρχιτεκτονικό σχέδιο του νέου ελληνικού κράτους. -Τα κτίρια αυτής της περιόδου είναι διώροφα ή τριώροφα, με συμμετρικές όψεις, περίτεχνα μπαλκόνια (συνήθως σιδερένια), και στοιχεία διακόσμησης γύρω από τα παράθυρα. Στην πόλη της Μεσσήνης, αυτά τα κτίρια διατηρούνται κυρίως γύρω από την κεντρική πλατεία και τις παλιές γειτονιές, μαρτυρώντας την οικονομική και πολιτιστική άνθηση του 19ου αιώνα.

Τοπικά προϊόντα

Η Γαστρονομική Ταυτότητα της Μεσσηνίας: Από το Παγκόσμιο Ελαιόλαδο και τις Ελιές Καλαμών στο Σύγκλινο και το Μέλι

Μεσσηνία: Ελαιόλαδο, Ελιές Καλαμών και Παραδοσιακές Γεύσεις

-Ο τομέας των Παραδοσιακών Προϊόντων της Μεσσηνίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την αγροτική της παράδοση και τη μοναδική ποιότητα των εδαφών της. -Η ελιά αποτελεί το εμβληματικότερο προϊόν της Μεσσηνίας, με την καλλιέργειά της να χάνεται στα βάθη των αιώνων. -Η περιοχή είναι παγκοσμίως γνωστή για το Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο (Π.Ο.Π.), το οποίο φημίζεται για το χαμηλό του οξύτητας, το έντονο φρουτώδες άρωμα και την υψηλή του θρεπτική αξία. -Εξίσου διάσημες είναι οι Ελιές Καλαμών (ή Καλαμάτας), αναγνωρισμένες ως ένα από τα καλύτερα επιτραπέζια προϊόντα παγκοσμίως, οι οποίες παράγονται από την ποικιλία Καλαμών και διατηρούνται παραδοσιακά σε άλμη και ξύδι. -Η παραγωγή του λαδιού και των ελιών διέπεται από αυστηρές παραδοσιακές μεθόδους, συχνά από μικρούς παραγωγούς, διασφαλίζοντας την κορυφαία ποιότητα που τις καθιστά βασικό εξαγωγικό προϊόν. -Πέρα από την ελιά, η μεσσηνιακή γη παράγει και άλλα εκλεκτά προϊόντα που διατηρούν την παραδοσιακή τους ταυτότητα. -Στα γλυκίσματα ξεχωρίζουν τα παστέλια με σουσάμι και μέλι, καθώς και οι δίπλες (τηγανητή ζύμη με μέλι και καρύδια), που είναι παρόντα σε κάθε γιορτή. -Η Μεσσηνία φημίζεται επίσης για τα αλλαντικά της: το σύγκλινο είναι ένα παραδοσιακό χοιρινό κρέας, καπνισμένο με αρωματικά βότανα (όπως φασκόμηλο και ρίγανη) και διατηρημένο μέσα σε λίπος (γλίνα) ή ελαιόλαδο. -Τέλος, το μέλι της περιοχής, κυρίως θυμαρίσιο ή ανθόμελο, είναι υψηλής ποιότητας, λόγω της πλούσιας χλωρίδας της Μεσσηνιακής Μάνης και της ενδοχώρας. -Η ευφορία της μεσσηνιακής πεδιάδας ευνοεί την παραγωγή ποικίλων αγροτικών προϊόντων. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην μαύρη κορινθιακή σταφίδα (Π.Ο.Π.), η οποία έχει μακρά ιστορία στην περιοχή και χρησιμοποιείται τόσο στη μαγειρική όσο και στη ζαχαροπλαστική. Στα όσπρια, η ρόβιτσα (ένα είδος ψιλοφάσολου) είναι παραδοσιακό και θρεπτικό προϊόν. Στα ποτά, ο οίνος (κρασί) της περιοχής κερδίζει διαρκώς έδαφος, ενώ παραδοσιακά παράγονται και διάφορα αποστάγματα.

Τουρισμός

Μεσσήνη και Μεσσηνία: Από τη Νεοκλασική Πολεοδομία του «Νησιού» στον Παγκόσμιο Πολιτιστικό Τουρισμό

Μεσσήνη: Ένα Οργανωμένο Αστικό Κέντρο με Φυσική Ομορφιά και Λαογραφική Κληρονομιά

-Η σύγχρονη πόλη της Μεσσήνης, το πρώην «Νησί», διαθέτει αξιοθέατα που αντικατοπτρίζουν την ιστορία της ως οργανωμένο κέντρο μετά την Επανάσταση. -Το κέντρο της σημερινής Μεσσήνης είναι χαρακτηριστικό δείγμα της πολεοδομικής οργάνωσης των πρώτων χρόνων του ελληνικού κράτους, σχεδιασμένο με γνώμονα τη συμμετρία και τη λειτουργικότητα, με μεγάλες ευθείες λεωφόρους. -Η Κεντρική Πλατεία, η καρδιά της πόλης, αποτελεί το σημείο συνάντησης και πολιτιστικής δραστηριότητας, περιτριγυρισμένη από κτίρια που διατηρούν στοιχεία της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα. -Τα δημόσια κτίρια, όπως το Δημαρχείο, συχνά ξεχωρίζουν για την λιτή τους κομψότητα, ενώ στους παρακείμενους δρόμους ο επισκέπτης μπορεί να δει δείγματα των παλαιών αρχοντικών που μαρτυρούν την οικονομική ακμή της πόλης, βασισμένη στην ελιά και τη σταφίδα. -Επίσης, οι Ιεροί Ναοί της Μεσσήνης αποτελούν σημαντικούς πόλους έλξης και αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της πόλης, όπως μεταξύ άλλων ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, που αποτελεί έναν από τους κεντρικούς ναούς. -Η ίδια η ονομασία της πόλης, «Νησί», οφειλόταν στο γεγονός ότι περιβαλλόταν από τα νερά του Ποταμού Πάμισου, του μεγαλύτερου ποταμού της Μεσσηνίας. -Σήμερα, αν και ο ποταμός δεν διατρέχει πλέον την πόλη όπως παλιά, η κοίτη του και οι παρακείμενες περιοχές αποτελούν χώρους αναψυχής και φυσικής ομορφιάς. Οι επισκέπτες μπορούν να περπατήσουν στις όχθες του ή να απολαύσουν την ηρεμία του τοπίου. -Επιπλέον, κοντά στην πόλη βρίσκεται το Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο Μάδαινας, που στεγάζεται στο παλιό σχολείο της κοινότητας, και παρουσιάζει τη λαογραφική κληρονομιά της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Μεσσήνης. -Η ευρύτερη περιοχή του νομού Μεσσηνίας αποτελεί έναν κορυφαίο προορισμό πολιτιστικού τουρισμού, χάρη στα εξαιρετικά διατηρημένα ιστορικά του μνημεία. -Ξεχωρίζει η Αρχαία Μεσσήνη, ένας αρχαιολογικός χώρος μοναδικός στον ελληνικό χώρο, καθώς παρουσιάζει το πλήρες αστικό κέντρο μιας αρχαίας πόλης, συμπεριλαμβανομένων του Σταδίου, του Θεάτρου, του Ασκληπιείου, και των εντυπωσιακών οχυρωματικών τειχών με την Αρκαδική Πύλη, χωρίς να έχει κτιστεί πάνω του νέα πόλη. -Παράλληλα, η περιοχή φημίζεται για την πλούσια μεσαιωνική της κληρονομιά, με κορυφαία δείγματα το επιβλητικό Κάστρο της Μεθώνης, ένα από τα καλύτερα διατηρημένα ενετικά κάστρα με το χαρακτηριστικό Μπούρτζι, καθώς και το Παλαιόκαστρο (ή Κάστρο της Ναβαρίνου), το οποίο δεσπόζει πάνω από την ονειρική παραλία Βοϊδοκοιλιά και τον υδροβιότοπο της Γιάλοβας. Επίσης, η Καλαμάτα, ως κέντρο του νομού, προσφέρει οργανωμένη παραλία και έντονη αστική ζωή, ενώ η Μεσσηνιακή Μάνη (όπως η Καρδαμύλη και η Στούπα) συνδυάζει την ηρεμία, τα πετρόκτιστα χωριά και όμορφες παραλίες.